Sunni - Ballina

Më shumë...

Teoria e Epistemologjisë Islame

Shkroi: Prof. Dr. Hanifi Ozxhan
Përktheu: Muin Sulejmani

TEORIA E EPISTEMOLOGJISË ISLAME
-Imam Maturidiu Shembull-

Teoria e epistemologjisë, ashtu siç nuk ka fare lidhje me praktikën e njohurive ose me kuptimin e konkluzioneve të tërësisë së një çështje të përcaktuar; ashtu nuk është edhe në kuptim të një teorie nga konkluzionet e tërësisë që përmbajnë pretendime dhe verifikime për sqarime të çështjeve të llojllojshme me qëllim të një përbërje të bazës së një shkence. “Teoria e njohjes” nga reputacioni esencial vjen me kuptim më të plotë si “shkenca e njohjes” në filozofi e cila njihet me emrin “epistemologji” dhe se kjo më së shumti përdoret në kuptim “filozofia e njohjes”. Epistemologjia konsiderohet një nga themelet e filozofisë në fushën e studimit. Ndërsa nëse i trajtojmë problemet me qasje klasik si; “mundësia e njohjes”, “saktësia”, “kriteri i saktësisë”, “burimi i njohjes”, “kufiri” etj.; kështu edhe siç qasen problemet nga shkencat tjera të cilat i aplikojnë me metoda, konkluzion të bindjes dhe vlefshmërisë. Shkurtimisht dhe në mënyrë globale themi se: “Filozofia e njohjes studion vlerën e burimeve dhe metodave të çdo lloj njohurie (pa marrë parasysh brendësinë e saj) dhe të përfitimit të njohurive.” Kështu që nga kjo është të arriturit në “vlerësimin analitik” që do të thotë: “vlerësim analitik të epistemologjisë” e cila konsiderohet karakteri themelor i filozofisë së njohjes.
Lexo më shumë

Imam Keutheriu ndër Shqiparët

Përgatiti: Ahmed M. Mehmedi

IMAM KEUTHERIU NDËR SHQIPTARËT

Me gjithë popullaritetin e tij të gjerë, Imam Keutheriu mbeti i panjohur për studiuesit shqiptarë të shkencave islame,qofshin në Egjipt, Siri apo Turqi. Për këtë, vendosëm të bëjmë këtë përkthim të librit të Dr. Ammar Xhidelit mbi jetën dhe veprën e Imam Keutheriut me dëshirë që të plotësohet boshllëku i përmendur te studiuesit dhe lexuesit shqiptarë.

Me prezantimin e jetës dhe veprës së Imam Keutheriut ndër ne shqiptarët, popullit tonë i vjen një imam i madh i cili i ka munguar e iu desh gjatë gjithë shekullit të kaluar në problematikat me të cilat është përballuar dhe i duhet veçanërisht sot, kur mendimi islam te ne është futur në trazirat dhe krizat ideore dhe kulturore në të cilat ishte në kohën kur jetoi vet Imam Keutheriu.

Lexo më shumë

Mevludi

Shkroi: Hakim el-Ummeh Mewlana Eshref 'Ali Thanevi
Përktheu: Mustafa Musliu

MEVLUDI, DEOBENDI DHE FIKHU HANEFI

Ekzistojnë tre lloje të Tubimeve me rastin e Mevludit dhe për sejcilin ka rregulla të posaçme.

Lloji i parë

Lloji i parë i tubimeve është ai i cili nuk përmban asnjë nga ndalesat e njohura (kujud). Por, që nuk përmbajnë as kufizime të lejuara (mubah) e as mekruhe. Për shembull, disa njerëz janë tubuar rastësishtë, pa ftuar, për kundrazi të tubuar për një rastë tjetër të lejuar. Në këtë takim, flitet për ndodhinë e bekuar të lindjes, karakteristikat, vetitë dhe vyrtitet e zotëriut tonë të ndritshëm (Alejhsi selam), qoftë ajo me anë të leximit nga ndonjë libër apo me anë të ndonjë ligjërate të bazuar në transmetime autentike.

Nëse gjatë këtij manifestimi, është paraqitur nevoja që e njëjta të përcillet edhe me ndonjë vepër të mirë dhe flitet për dispozitat e fesë, apo ky manifestim është organizuar me qëllim që të ndëgjohet një ligjëratë dhe mbrenda saj transmetohen edhe këto ndodhi të bekuar, atëherë ky është lloji i Mevludit i cili është i lejuar pa asnjë mëdyshje. Aq më tepër i njëjti është sunet dhe mustehab.

Lexo më shumë

Argëtimet dhe Sporti në Islam

Shkroi: Mufti Muhammed Teki Uthmani
Përktheu: Mustafa Musliu

Artikulli original nga Deoband.org

Argëtimet dhe Sporti në Islam

Zuhejr Ibn Harb më ka rëfyer: Abdurrahman Ibn Mehdi na ka rëfyer neve: nga Sufjani: nga Alkemeh Ibn Merthad: nga Sulejman Ibn Burejdeh: nga i ati i tijë: se Pejgamberi a.s ka thënë:

“Ai i cili luan Tavulla (Lojë e vjetër – që luhet me dy veta, në tavolinë, ku lëvizja e gurëve bëhet sipas rrotullimit të zarës) është si ai i cili i ka ngjyer duart e tij me mish dhe gjak të derrit”. (Sahih Muslim) Për thënien: “i ka ngjyer duart e tij me mish dhe gjak të derrit”, El-Kurtubi ka thënë: “Kjo aludon në therrjen apo bërjen kurban të tijë, ndërkaq që therja e tijë është haram. “El-Neveviu ka thënë: “Ajo aludon në ngrënjen e saj, sepse ai që e han atë, duart e tija do të ndyteshin me mishin e saj, e ai që e therën atë durt e tij do ndyten me gjakun e saj”.

Sidoqoftë, hadithi vërteton palejueshmërinë e lujatjes së kësaj loje, dhe ulemaja janë pajtuar, me përjashtim të asaj që është rëfyer nga Ibn el-Mugafel, Ibn El-Musajib dhe Ishak el-Mervazi si që është përmendur në Nejl el-Autar (8:85)

Lexo më shumë